We hebben het vaak over de huwelijksceremonie, hoe je deze invulling kan geven en hoe een zelfstandig trouwambtenaar of BABS hier een persoonlijk verhaal van maakt. Wat we hierin vaak vergeten is het afsluiten van die ceremonie. Dat is precies waar Janine van Ceremonie by Janine ons in dit blog in meeneemt.
“Een huwelijksceremonie is vaak een reis. Van het eerste woord, via de blikken vol verwachting, naar het moment waarop twee mensen elkaar de belofte doen hun levens met elkaar te verweven. Maar ook het afsluiten van een ceremonie verdient aandacht, zachtheid en betekenis.
Het is het moment waarop alles wat gezegd, gevoeld en gedeeld is, langzaam tot rust mag komen. Een soort collectieve uitademing waarin alles samenvalt.”
Gedicht als afsluiter ceremonie
Bij het afgelopen prachtige Beleef Event stond ik omringd door stralende bruidsparen, zachte muziek, bloemen en inspiratie. In die sfeer vol liefdevolle plannen mocht ik een gedicht voordragen. Een ode aan liefhebben: niet alleen groot en uitbundig, maar ook stil, teder en dagelijks. Het soort liefde dat je niet alleen ziet op een ceremonie, maar vooral in de kleine momenten thuis. En terwijl ik sprak, merkte ik hoe zelfs in een drukke ruimte stilte kan ontstaan. Hoe mensen even stil blijven zitten, hoe blikken naar voren gericht blijven, hoe aandacht zich verzamelt. Woorden kunnen soms meer doen dan je verwacht: ze
kunnen landen, verbinden en even alles vertragen.
Bewust afronden met 3 elementen
Een huwelijk afsluiten is echter geen simpel “dank je wel” en “geniet van de taart.” Het is een bewuste afronding. Een laatste ademhaling voordat het feest begint. Een klein ritueel waarin je het bruidspaar nog één keer centraal zet. Waarin je hen herinnert aan wat ze zojuist hebben uitgesproken: de belofte om samen te kiezen, elke dag opnieuw. Het is ook het moment waarop de gasten worden meegenomen in dat verhaal, zodat niemand alleen toeschouwer blijft, maar onderdeel wordt van dat moment.
Daarom werk ik in mijn afsluitingen graag met drie elementen:
1: Dankbaarheid
Voor de liefde, voor de mensen die aanwezig zijn, voor het pad dat hierna verdergaat.
2: Een wens
Niet algemeen, maar persoonlijk. Van hart tot hart, zodat het echt raakt.
3: Een overgang
Een warme uitnodiging om het leven, de liefde en het geluk samen te vieren.
" Want liefde stopt niet bij het ja-woord. Het begint er juist.
Het voordragen van het gedicht op de bruidsbeurs herinnerde me daar opnieuw aan. Hoe woorden kunnen verbinden. Hoe ze kunnen openen. Hoe ze soms precies datgene zeggen wat gevoeld wordt, maar nog geen taal had.
En dat is wat mij raakt in het werk rondom trouwceremonies: het zijn niet alleen mooie momenten; het zijn levensmomenten. Je mag getuige zijn van het begin van iets groots, iets kwetsbaars, iets dat gekoesterd mag worden.
Een huwelijksceremonie afsluiten is daarom eigenlijk niet echt een einde.
Het is een zacht begin.
Met liefde, aandacht en een glimlach,
Janine
Want elk verhaal verdient een mooie laatste zin.. en een nóg mooier vervolg.